個人檔案~๏ juz dreamin' ๏~相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
~๏ juz dreamin' ๏~*~..ஐ oย่าแค่แวะมาฝากแค่น้ำตา ให้ค้างคาในหัวใจ ஐ..~* 4 July ~๏ มึนงง ๏~เดือน มิ.ย. ที่ผ่านมามีอะไรเยอะแยะ
ทำให้ปวดหัวมึนงงไปหมด
เฮ้ออออ
ยังตั้งหลักไม่ติดเลย
สุ้ๆๆๆๆ
ย้ายไปเล่น Hi5 แหนะ
แอดมาเน้อ T.T
19 September ~๏ เนิ่นนาน ๏~ผ่านมาก็นาน..
แต่ดูเหมือนว่าเพิ่งไปไปมะวานเอง
เดือน ก.ย. นี้มีอะไรที่ต้องจดจำมากมาย..
5 ก.ย. วันเกิดโยะ
3 ก.ย. ครบรอบวันฝั่งย่าโยะ 1 ปี
7 ก.ย. วันเกิดไอ้บี
และวันที่ 10 ก.ย. ก็เป็นวันที่ปู่โยะ ตัดสินใจย้ายไปอยู่กะย่า T.T
พอเจอแล้ว.. ยิ่งสะท้อนใจ
เพิ่งไปหาที่ รพ. วันที่ 9 ก.ย. แหมบๆ
ยังคุย ยิ้ม หัวเราะกันอยู่เลย
พรุ่งนี้ก็ต้องจากกันซะแล้ว
คิดถึงบทความน้าเนกที่เคยอ่าน "อีกหน่อยเราก็ตายจากกันแล้วนะ"
ได้ใจสุดๆๆ....
ขอให้ปู่เจอย่านะคะ
คราวนี้ถ้าปู่ได้เจอกะย่าอีกครั้ง
ปู่ต้องดูแลย่าดีๆนะ อย่าทะเลาะกันบ่อยๆอีก
เค้าอยู่ทางนี้จะดูแลหลานปู่ หลานย่าให้ดีเอง
ปู่ ย่า ไม่ต้องเปนห่วงเน้อ หลับให้สบาย....
ถึง..อ้วน
เดือนนี้ก็ครบปีแล้วเหมือนกัน
ที่อ้วนคุยกะเขา
ที่เราเลิกกัน
ที่จะเปนแผลในใจเค้าตลอดไป....
20 August ~๏ แอ่วเหนือ ๏~P i Y o T r a v e l Z : ตอน พาแอ่วเจียงใหม่
กลับมาอักครั้งสำหรับการนำเที่ยวครั้งยิ่งใหญ่ ของมุคุเทศน์สาวสวย
(ที่เด่วนี้หน้าไม่ค่อยจะใส ทามมายม่ายรู้... สิวตรึมมมมม)
มาครั้งนี้ได้มีโอกาสไปประชุมวิชาการที่เชียงใหม่ 4-6 ต.ค.
โอ้วววว ช่างเหมาะ เลยถือโอกาสลาพักผ่อนซะเลย 8-10 [55555]
ทีแรกได้ชวนลูกทัวร์ทริปเกาะช้างไปด้วยกันอีก
แต่ไม่มีไผว่างเรยยยยย นอกจากนู๋บูส ซึ่งท่าจะอยากไปเอาการ -*-
เนื่องจากไม่มีคนไป ทำให้นู๋บูส.. อด
ขอโทษน้าน้องสาว ไว้เจ๊จะพาไปโอกาสหน้า
(สาเหตุที่สำคัญอีกอย่าง คือ เจ๊ ไม่มีตังค์อะ T.T)
และเนื่องจากคราวนี้ไม่มีตังค์ แต่ด้วยความอยากไปสุดๆน้าน....
ทำให้เจ้ต้องหาสปอนเซอร์รายใหม่
อิอิ.... แล้วก็เจอจนด้ายยยย
คนน้าน.. คือ ผู้บ่าวข้อยเอง
ที่พร้อมจะจ่าย พร้อมจะนอนเล่นรอในห้องตอนเจ้ไปปราชุม
ช่างน่าร้ากแต้ๆๆ
พอได้ปอนเซอร์
อิชั้นก็มีกำลังใจหาข้อมูลเที่ยวมามากมายยยยย
ดูจากกำลังแล้ว คงไม่ขับรถไปกัน
เพระเห็นว่าเส้นทางหฤหรรษ์+น่ากลัวตกเขามักๆ
ในเมืองเชียงใหม่เองก็ซอยมากมายยยย
วันเวย์ก็แยะ... คงม่ายรอด!!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
*************************************
วันที่ 2 ต.ค 50
ประมาณ 2 ทุ่ม : ออกเดินทางจากอุดรธานี สู่ เชียงใหม่ ด้วยรถ VIP ของสมบัติทัวร์
กะว่าถึงโน่นคงเช้าพอดี
วันที่ 3 ต.ค. 50
เช้า : เข้าไปเชคอิน ที่ โรงแรมเซนทรัลดวงตะวัน เพระเป็นโรงแรมที่ใช้ประชุม
พักผ่อน อาบน้ำอาบท่า แล้วก็สักงีบบบบ >.<
เที่ยง : ว่าจะออกไปหาข้าวซอยกิน เห็นเขาว่า "ข้าวซอยอิสลาม" อร่อย
เลยว่าจะไปฝากมื้อเที่ยงที่นั่น
บ่ายๆ : เลยออกไปท่าเรือวัดศรีโขลง ว่าจะไปล่องแม่ปิงสักหน่อย
สนนราคาก็ 300 / คน ระยะเวลา 1.5 ชม.
เห็นว่ามีแวะกินข้าวเหนียวมะม่วง อะไรด้วยนี่แหละ
ฟังดูก็น่าสนใจดีไม่หยอก เลยว่าจะลองไปสักครั้ง
เย็นๆ : ไหนๆก็ไหนๆ วันนี้กะกินข้าวเคล้สบรรยากาศซะเรยย
ที่ The Good View หรือไม่ก็ River Side
เลือกร้านไหนก็คงต้องรอปอนเซอร์ตัดสินใจ คิคิ
ค่ำๆ : ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ !!!!!!
วันที่ 4 ต.ค. 50
เช้า-เย็น : หมอเจี๊ยบประชุมวิชาการอะ
เย็นๆ : ว่าจะไป Night Safari กัน ค่าเข้าคนละ 250
แล้วก็หาไรกินกันที่นั่นเลยยย วันนี้คงกลับดึกแน่นอน
อยากดูไวๆจังแฮะ.....
วันที่ 5 ต.ค. 50
เช้า-เย็น : วันนี้ว่าจะไปทริปล่องแก่งแม่แตง
ติดต่อทัวร์ไว้แล้ว ไปกับเชียงใหม่แอดเวนเจอร์
น่าสนใจมิน้อยหละ ราคาก็พอสู้
บอกตรงนี้ไม่ได้ 55555 คนชื่อพี่จุ๊บบอกให้ปิดเปนฟามลับ...
(ไว้ไปมาก่อนเห้ออออ แล้วจะแฉ..... อิอิ)
เย็นๆ : พักซะหน่อย
ค่ำๆ : ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ !!!!!! (อีกแว้ว)
วันที่ 6 ต.ค. 50
เช้า-เย็น : คุณหมอประชุมวิชาการ
เย็นๆ : ออกไปกินของหวาน "ทับทิมกรอบเจ๊อ้วน" กัน
ค่ำๆ : นี่เลย เห็นว่าต้องไปอะ "คุ้มขันโตก" เป็นบุฟเฟ่อาหารพื้นเมือง
เขาว่ามีการแสดงโชว์ด้วย
ที่ข้อยถูกใจซู้ด เห็นจะเป็นตอนท้ายควงกันไปรำวงได้ อิอิ
ท่าจะหนุกพิลึก ว่าแต่ปอนเซอร์ข้อยจะยอมรำวงกะข้อยบ่อน้ออออ..
วันที่ 7 ต.ค. 50
เช้า : ไปตลาดวโรรสซะหน่อย เห็นว่าที่นี่มีสัตว์ประหลาดขาย
555 เป็นน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ ของโกเหน่งอะ ไม่อยากพลาด -*-
แล้วคงต้องเชคเอ้าท์ หาโรงแรมถูกๆ หรูๆนอน (ถูก VS หรู)
ก็แหง หลังจากนี้ไปตังค์ตัวเองละนี่หว่า....
สายๆ : ว่าจะไปนอนโรงแรมแถบๆถนนคนเดิน อาจเลยขึ้นไปทางเหนือนิด
เพื่อให้ไป สถานีขนส่งช้าวเผือก ง่ายๆ
เชคอินแล้ว ว่าจะออกไปไหว้พระที่วัดพระสิงห์ แล้วก็วัดแถบๆนั้นแหละ
เที่ยง : ร้านเฮือนเพ็ญ คือเป้าหมายของเรา ...... เขาว่าหร่อย+ไม่แพง
บ่ายๆ : พักคลายร้อนสักกะหน่อย เอาแรงแข้งขา -*-
บ่ายแก่ๆ : ถนนคนเดินเท่านั้นครับเพ่น้องงงงงงง
แล้วก็คงหาไรกินแถวนั้นแหละ อุอุ
วันที่ 8 ต.ค. 50
เช้าตรู่ : ไปท่ารถช้างเผือก วันนี้จะไปดอยอินทนน อะ
สายๆ : น่าจะถึงจอมทองนะ เห็นเขาว่าต้องนั่งสองแถวขึ้นไปต่ออีก
ก่อนเที่ยง : พักเหนื่อย หาข้าวกิน
มีโปรแกรมว่าจะเดินชมตามเส้นทางศึกษาธรรมชาติ
แล้วลงมาไหว้พระธาตุ แล้วก็ลงไปเล่นที่น้ำตกวชิธาร
เย็น : คงต้องรับกลับแล้วหละ เด่วรถหมดเนอะ
ค่ำๆ : สงสัยต้องเหนื่อยมากแหง กินไรแถวนั้นละกัน แล้วก็นอน...
วันที่ 9 ต.ค. 50
เช้า : เขาบอกว่า ข้าวซอยลำดวนก็หร่อย เลยว่าจะไปกินดู
ลังเลอยู่ว่าจะย้ายที่พักอีกดีมั้ยยยย
ไปนอนใกล้ๆที่จะไปเที่ยว เอาแบบใกล้ๆสนามบินขากลับด้วยเลยดีมั้ยเนอะ
สายๆ : ไปดูช่วงๆ หลินฮุ่ย อิอิ ว่าจะไปดูเพนกวินด้วย
แล้วก็โคอาล่าด้วยหละ
เที่ยงก็คงกินไรในนั้นแหละ
บ่าย : ขึ้นดอยๆๆๆๆ ไปเยี่ยมชาวเขาที่ดอยปุย
อยากใส่ชุดแม้วถ่ายรูปอะ อิอิ
เผ่าไรก็ไม่รู้นะเนี่ย แต่อยากไปๆๆๆ
ขากลับแวะพระตดอยสุเทพ ไหว้ครูบาศรีวิชัยก่อน
แล้วเดินขึ้นไป เอ...รึจะนั่งกระเช้าดีน้อ กั๊กๆๆๆ
เหนเขาว่าพระธาตุดอยสุเทพ เป็นวัดประจำปีเกิดปีมะแมอ่า
ไม่ไปไม่ได้แย้วววววววว
เย็นๆ : แวะกินที่ "ผาลาดตะวันรอน" สุดถนนหลังมอ
เขาว่าสวย หร่อย ต้องไปๆ
ค่ำๆ : ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ ไนท์บาซาร์ !!!!!! (ตลอด)
(ถ้ายังอยู่ที่เดิมนะ แต่ถ้าย้ายละก้อคงไม่ได้ไป)
วันที่ 10 ต.ค. 50
เช้า : กินเช้าที่โจ๊กสมเพชร
แล้วไปซื้อของฝากทีเป็นของกินที่ตลาดวโรรสดีมั้ยนะ
เที่ยง : เตรียมตัวเชคเอ้าท์ มาแวะกินอาหารอิตาเลี่ยนที่ เอ็ม ครุยซีน ดีก่อ
(กินกระจาย...)
บ่าย : ไปหนามบิน เตรียมตัวกลับ
เย็นๆ : ถึงอุดรอย่างปลอดภัย
ค่ำๆ : นอนคิดถึงอ้วน !!! แง้ๆๆๆๆๆๆ
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
*************************************
เป็นไงหละ เจอโปรแกรมทัวร์อันสุดยอดของเรา หุหุ
อยากไปด้วยอะเด้.....
ใครมีไรจะแนะนำก็เม้นท์มาได้เน้อ
จะได้ไปอย่างหนุกหนานเต็มที่
กว่าจะไปไปก็ตุลา
ใครเคยไปก็แนะนำด้วยน้า...
โดยเฉพาะเรื่องที่พัก มากมายเรยอะที่โน่นอะ
หาจนเลือกไม่ถูก...
(อยากได้แบบราคาไม่แพง สะอาด สะดวก สบายอ่า)
แล้วจาม่ายลืมพระคุณ...
ปล. เจ้รักบูสสุดใจ อยากให้ฟอร์มทัวร์เหมือนเดิมได้จัง แต่ไปครานี้ไม่สะดวกมากมาย
เอาน้องไปด้วยไม่ได้ อย่าโกรธเจ้นะ
สัญญาจะพาไปทะเลอีก สัญญาๆๆๆๆๆๆๆๆ
จะพาบูสไปเที่ยวปีละครั้ง ดีมั้ย..... รักฉะเหมอ
จากเพ่สาว
*จบ*
3 August ~๏ อีกหน่อยเราก็จะตายจากกันแล้วนะ ๏~วันก่อนนานมาแล้ว
เคยได้รับ Forward เมลเรื่องนี้มา
อ่านแล้วชอบจัง
อ่านแล้วทำให้รู้ตัวเองว่าต้องทำอะไรบ้างในวันๆนึง..
ถึงทุกวันนี้เวลารู้สึกว่าว่าง รึไม่มีอะไรทำ
ก็จะหยิบเมล (ปริ๊นท์ออกมาไว้) ฉบับนี้ขึ้นมาอ่านอีก
ทุกครั้งที่อ่านจบ...
ก็จะคิดออกว่าวันนี้ต้องทำไร ....
ถึง... มนุษย์โลก
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
1 ปี เท่ากับ 365 วัน แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม......... ไม่เลวเลย 3,120 สัปดาห์ อุแม่เจ้า........แสดงว่า
เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง !!!! คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก... เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย..
และขอโทษที่หากเรื่องอาจไม่ค่อยขำ
แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก.. หากคำนวณในเชิงตัวเลข -*-
ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน..
เพลงหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง..
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู..
ความรู้สึกในใจอีกมากมายที่ยังไม่เคยบอก..
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป โอ๊ย..... กลุ้ม..!!
สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมา มันน้อยเกินไปจริง ๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้นคือ...ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี..
แน่นอน 1 ปียังเท่ากับ 365 วัน
นั่นแสดงว่าบางคนไม่ได้มีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน หรอกนะ
อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ ซะด้วยซ้ำ
อุแม่เจ้า.. เทค 2
คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึงสามพันวันแล้วเหรอเนี่ย..!!!!
คิดแบบนี้ต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู
กางปฏิทินออกกว้างๆ
เพราะมันคือเวลาที่เราเหลือบนโลกนี้..
"นี่ชั้นกำลังทำบ้าบออะไรอยู่..." ไม่เลยน้องสาว
นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งสิ้น
หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน..
เอาล่ะ.. งั้นสมมุติว่าทุกคนอายุ 17 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,205 วัน และผ่านคืนวันเสาร์มาร้อยกว่าครั้ง
ส่วนหน่วยนาทีนั้น ......
คำนวณเองบ้างซิว้อยย.....
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลา (ที่คาดว่า) จะเหลืออยู่ ผลลัพธ์ที่ได้เราจะทำยังไงกับมันดี .....
แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้ เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า "เงินเดือน" บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ
ไม่ก็เห็นแค่ว่าเพื่อนเรียน.. เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่า กูจะเป็นอะไรดี.. บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล.. ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม "ฆ่าเวลา" ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน ...... แล้วนะ ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว ....เราจะเกิดความเสียดาย เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย...
ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้...
และเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่..
มาเตรียมรอรับวาระสุดท้ายของชีวิตกันดีกว่า
เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า... พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว
ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าพรุ่งนี้จะไม่ได้ทำมันอีก
ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง ...ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...เตือนแล้วไง
รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี
ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย ...เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ) ตายแล้ว ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้
กอดกันเหมือนว่านี่เป็นการกอดครั้งสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล....
........ คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน
ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด
ลูกสาวอยู่ต่าจังหวัดกับคู่หมั้น
แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง
เมื่อกี้ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแร่องชุดแต่งงาน.....
หลังจากนั้น3 ชั่วโมงต่อมา เธอตาย........
แต่กว่าคนที่เป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5 วัน
ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้ กลายเป็นพวงหรีด และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ
ที่อยากจะบอกว่า... "อีกหน่อยเราก็ตายจากกันแล้วนะ"
อ้าว.... รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก
รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ เดี๋ยวตายซะก่อน ....เสียดายแย่.... โดย น้าเน๊ก ..... เกตูเสพย์สวัสดิ์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา
3 July ~๏ แง่งๆๆๆ ๏~คิ ด ถึ ง กั น บ้ า ง ม้ า ย ย ย ย ย . . .
ตามคำขอค้าบเพ่น้อง...
แบบว่ามีคนถามมาว่า "ทำไมไม่อัพเปซเรยย"
ก็ช่วงนี้ชีวิตเรียบ.... ราบ.... นิ่ง.... เรื่อยๆ... มักค่า -*-
ย้ายมาอยู่บ้านก็ดี
เบื่อก็แต่บ้าน -*-
เอ๊ะไง...
ความรักก็คงตัวคับพี่น้อง
เคยเปนไงก็เปนงั้น
นอนไม่หลับไง ก็ยังไม่หลับอยู่อย่างนั้น
เหอะๆๆๆๆๆๆ
เศร้าใจ ...
การงานโดยทั่วไปก็แบบดี
มีพี่ทันตแพทย์หลายคน
ใจดีทุกคน
มีไรก็ช่วยเหลือ แนะนำ ให้คำปรึกษา
กิ้วก้าววววว ....
ที่เคยเครียดๆ อยู่คนเดียวก็ดีขึ้นทันตาเรยย
มีคนทักมาด้วยว่า "มาอยู่ที่นี่แล้วสวยขึ้น" อุอุ
น่าสนใจก็ตรงที่คนไข้ที่นี่
หัวหมอกันมักเรยยย
แบบว่ามีกั๊กบัตรคิวกลับบ้าน
แล้วมาตู่ว่าตัวเองมาตั้งนานไม่เรียกสักที
อู้วววว .. แบบนี้ก็มี
มีร้องรง ร้องเรียนกันด้วย
หมอเจี๊ยบก็เลยต้องปรับอารมนิสนึง
รมเสียก็ห้ามด่า -*-
ก็ดีเหมือนกัน ฝึกจิตฝึกใจ กั๊กๆๆๆๆ
จะมาน่ากลัวก็ตรงที่ รอง ผกก. (ตำรวจ สักยศ)
เรียกกันสั้นๆ ว่า "สว่าง2"
แบบว่า ฮี รีเควสทำฟันกะเรา
คือแบบหมอผู้หญิง สาวโสด
ซวยโคตรๆ
มา 2 ครั้ง ครั้งที่สามไม่ไหว
เครียดมากจนเก็บเอาไปนอนฝัน 555
เรยให้หัวหน้าช่วยหน่อย
ตั้งแต่เกิดมาก้ไม่เคยคิดว่าต้องแอบหนีคนไข้หัวซุกหัวซุน
โคตร "สะหยอง" คร้าบเพ่น้อง
วันก่อนรถหมดประกัน
ไม่เคยทำ ทำไม่เปน
เลยยุ่งมะรุมมะตุ้มกันไปหมด
แต่สุดท้ายก้ได้ทางออก
ใครอยากรู้เรื่องประกันรถตอนนี้มาถามได้ เหอๆ
ว่าแต่เพราะเรื่องเจ้า Lunar นี้แหละ
ทำเอาเราหมดตูดบักคัก
แห้งเหี่ยว กรอบแกรบ....
(อึงยึง อางยาง อึงยึง อางยาง)
ปล. 1. ขอให้สว่าง2 มีสุขภาพช่องปากที่แข็งแรง
ไม่มีอาการปวดฟัน เสียวฟัน หินปูนไม่ขึ้น
สาธุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
2. ช่วงนี้คนไข้รักแฮะ -*-
ชอบโทรมารีเควสทำฟันกะหมอภาณุมาศ
ทั้งเด็กน้อย เด็กใหญ่ ผู้ถอกผู้เฒ่า -*-
อยากบอกว่า "ฉานม่ายช่ายดีเจ" มาขอทำฟันด้วยอยู่ได้
แง่งๆๆๆๆๆๆ
โปรดติดตามตอนต่อไปคร้าบ....
To be continued....
|
|||
|
|
